ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



ستایش و تشجیع خویش

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:47 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مسعود سعد سلمان
تــو ای تــن بــرامـش مـیـا و مـروتو ای سر به شادی مخسب و مخیز
تو ای دل دژم باش و هموار باشتـو ای دیـده خـون ریز و پـیوسـتـه ریز
نـبــیـنـیـد پــیـری کــه جــان مــرانشستـه ست چون شیری اندر نخیز
بـناگوش من پـر ز شـمشـیر کـردز مـوی سـپـیـد اینـت کـین و سـتـیـز
عـجـب می کند زان بـناگوش منکـه هرگـز ندیده سـت شـمشـیر تـیز
از آن رو کـه بــا تــیـغ تــیـز آشـنـامـر او را نـبــوده سـت در رسـتــخـیـز
شـناسـد مرا تـیغ بـران کـه کـسنـدیـده ســت پــشــت مـرا در گــریـز
چـو نـیـزه روم در اجـل بــنـد بـنـداگـر هـمـچـو جــوشـن شـوم ریـز ریـز



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.