شماره ٧٨: گر آفتاب نباشد تو ماه چهره تمامی

اصلاح شده در 2011/08/11 22:14 توسط Administrator — دسته‌بندی شده به عنوان: خواجوی کرمانی, شعر کهن

گـر آفـتــاب نـبــاشـد تـو مـاه چـهـره تـمـامـیکــه آفــتــاب بــلـنـدی چــو بــر کــنـاره بــامـی
کـنون تـو سـرو خـرامـان بـگـاه جـلـوه طـاوسهـزار بــار سـبــق بــرده ئی بــکـبــک خـرامـی
گـرم قـبـول کـنـی هـمـچـو بــنـدگـان بــارادتبــدیـده گـر بـنـشـیـنـی بــایـسـتـم بــغـلـامـی
اگـر چـه غـیـرتــم آیـد کـه بــا وجـود حـریـفـانمــثــال آب حــیـاتــی کــه در مـیـان ظــلــامـی
اگـر چـراغ نبـاشـد مـرا تـو چـشـم و چـراغـیور آفــتــاب نـبــاشــد مــرا تــو مــاه تــمــامــی
ز شـام تـا بـسـحـر شـمـع وار پـیـش وجـودتبـسـوخـتـیم ولـیکـن دلـت نسـوخـت ز خـامـی
مگر تـو بـاغ بـهشتـی نگویمت که چـو حـوریمـرا تـو جـان و جـهانـی نـدانـمـت کـه کـدامـی
بــراه بــادیـه مــا را بــمـان بــخــار مـغــیـلــانشـب رحـیـل کـه گـفـتـیـم تـرک جـان گـرامـی
مـحـب دوسـت نـینـدیشـد از جـفـای رقـیبـانتـرا که شـوق حـرم نیسـت غم بـود ز حـرامی
چه باشد ار به عنایت نظر کنی سوی خواجوچرا که لطف تو عامست و آن ستم زده عامی