شماره ٣٥٢: مرا گفت دل چون چنین یار داری

اصلاح شده در 2011/08/01 20:52 توسط Administrator — دسته‌بندی شده به عنوان: سیف فرغانی, شعر کهن

مـرا گـفـت دل چــون چــنـیـن یـار داریچـوبـلبـل همی گـو کـه گـلزار داری
نه در ملک من چون تویی دوست دارمنه درحسن تو چون خودی یار داری
چـوچـشـم تـو بــیـنـم بــروی تـو گـویـمکـه ای مـاه چــونـی زبــیـمـار داری
منم بـی تو دل تنگ وبـر تو بـیک جو(؟)کــه از مـن مـلــالـت بــخــروار داری
زگــلــزار وصــلــت کــرا رنــگ بـــاشـــدکه چـندین رقـیبـان چـون خـار داری
مـن و نیم جـانی و وصـلـت چـه گـوییتــوانــگــرتــر ازمــن خــریـدار داری؟
مـــرا ازپـــی روز وصـــل خـــود ای مــههمه شب چـو اسـتـاره بـیدار داری
بــمـن کـی رسـد نـوبــت وصـلـت آخــرکه چـون من هزاران طلب کار داری
تــرا چــون زمـن بــهـتــری فـخـر نـبــودچـگـویم گـراز چـون مـنی عـار داری
اگـر چــه چــو لـیـلـی عـزیـزی نـشـایـدکه مجـنون خود را چـنین خوار داری
کـمـین عـاشـقـت سـیف فـرغـانی وتـوازو کــمــتــر امــروز بــســیــار داری