شماره ٤٤٢: گر دوست حق عشق خود ازما طلب کند

اصلاح شده در 2011/08/01 20:57 توسط Administrator — دسته‌بندی شده به عنوان: سیف فرغانی, شعر کهن

گر دوسـت حـق عـشـق خـود ازما طـلب کنداز خــارهـای بــی گـل خــرمـا طــلـب کـنـد
عـشــاق او بــخــلـق نـشــان مـی دهـنـدازووای ارکـسـی نشـان وی ازمـا طـلـب کـنـد
زین خـرقه یی که حـرقه ما گشـت بـوی فـقراز بــرد بــاف جــامــه دیــبــا طــلــب کــنــد
انـدر سـوآل دوسـت نـدانـم جــواب چـیـسـتایـن اسـم را گـر ازتــو مـسـمـا طـلـب کـنـد
از عـاقـلـان چـه مـی طـلـبــی وجــد عـارفـانعــاقـل ز زمـهـریـر چــه گـرمـا طــلـب کـنـد
درویـش در ســمــاع قــدم بــر فــلــک نــهــدآتــش چــو بــرفــروزد بــالــا طــلــب کــنــد
در وی بجای خوف وطمع حرص مورچه استصوفی گه چون مگس همه حلوا طلب کند
زیـن غــافـلـان صــلـاح دل ودیـن طــمـع مـداراز دردمـنـد کــس چــه مـداوا طــلــب کــنـد
در کـوی عـشـق جـای نـیـابـد کـسـی کـه اوتـا رخـت خـویشـتـن نـنـهد جـا طـلـب کـنـد
از چـون مـنی (چـه) می طـلـبـی زندکـی دلاز مـرده چـون کـسـی دم احـیا طـلـب کـند
جــانـان زمـا دلـی بــغـم عــشــق مـنـشــرحاز پــارگــیـن فــراخــی دریــا طــلــب کــنــد
از همـچـو مـا فـسـرده دلـان شـوق موسـویاز جــیـب سـامـری یـد بــیـضـا طـلـب کـنـد
وزســیــف جـــان راه رو وچــشــم راه بـــیــنبــر روی کــور دیــده بــیــنــا طــلــب کــنــد