تمثیل در اطوار سیر و سلوک

اصلاح شده در 2011/07/31 17:22 توسط Administrator — دسته‌بندی شده به عنوان: شبستری, شعر کهن

بــود مـحــبــوس طـفـل شـیـرخــوارهبـــــه نــــزد مـــــادر انــــدر گـــــاهــــواره
چـو گشـت او بـالغ و مرد سـفـر شـداگـــر مــرد اســـت هــمــراه پـــدر شـــد
عناصر مر تو را چون ام سفلی استتــو فــرزنـد و پــدر آبــای عــلــوی اســت
از آن گفتـه اسـت عیسـی گاه اسـراکــــه آهـــنـــگ پــــدر دارم بــــه بــــالـــا
تــو هـم جــان پــدر سـوی پــدر شـوبـــدر رفــتـــنــد هــمــراهــان بـــدر شــو
اگـر خــواهـی کـه گـردی مـرغ پــروازجــهـان جــیـفــه پــیـش کــرکــس انــداز
بــه دونـان ده مــر ایـن دنـیـای غــدارکــه جـــز ســگ را نــشــایــد داد مــردار
نسـب چـبـود تـناسـب را طـلـب کـنبـــه حـــق رو آور و تـــرک نــســـب کــن
بـه بـحـر نـیسـتـی هـر کـو فـرو شـد«فــلــا انــســاب » نــقــد وقــت او شــد
هر آن نسبـت که پـیدا شد ز شهوتنــدارد حــاصــلــی جــز کــبــر و نــخــوت
اگــر شــهــوت نــبــودی در مــیــانــهنسـب ها جـملـه می گـشـتـی فـسـانه
چــو شـهـوت در مـیـانـه کـارگـر شــدیــکــی مــادر شــد آن دیـگــر پــدر شــد
نمی گـویم کـه مـادر یا پـدر کـیسـتکـه بـا ایـشـان بـه عـزت بـایـدت زیـسـت
نــهــاده نــاقــصــی را نــام خـــواهــرحــــســــودی را لـــقـــب کـــرده بــــرادر
عــدوی خــویـش را فــرزنــد خــوانـیز خــود بــیـگـانـه خــویـشــاونـد خــوانـی
مرا بـاری بـگو تـا خـال و عـم کیسـتوز ایشان حاصلی جـز درد و غم چـیست
رفـیـقـانـی کـه بــا تــو در طـریـق انـدپــی هــزل ای بـــرادر هــم رفــیــق انــد
بـه کـوی جـد اگـر یـک دم نـشـیـنـیاز ایـشـان مـن چـه گـویـم تـا چـه بـینـی
همه افسـانه و افسـون و بـند اسـتبه جان خواجه که این ها ریشخند است
بـه مـردی وارهان خـود را چـو مـردانولــیـکــن حــق کــس ضــایــع مــگــردان
ز شـرع ار یک دقـیقـه مـانـد مـهـمـلشــوی در هـر دو کــون از دیـن مـعــطــل
حـــقــوق شـــرع را زنــهــار مــگــذارولــیـکــن خــویـشــتــن را هـم نــگــهـدار
زر و زن نــیــســـت الــا مــایــه غـــمبــه جــا بــگـذار چــون عــیـســی مـریـم
حـنـیفـی شـو ز هـر قـیـد و مـذاهـبدرآ در دیــــر دیـــن مــــانــــنــــد راهــــب
تـو را تـا در نـظـر اغـیـار و غـیر اسـتاگـر در مـسـجــدی آن عـیـن دیـر اســت
چـو بـرخـیزد ز پـیشـت کـسـوت غـیرشــود بــهــر تــو مــســجــد صــورت دیـر
نمی دانم بـه هر حـالی که هستـیخــلـاف نـفـس کـافــر کـن کـه رســتــی
بــت و زنــار و تــرســایـی و نـاقــوساشــارت شــد هـمــه بــا تــرک نـامــوس
اگـر خـواهی کـه گـردی بـنـده خـاصمــهــیــا شــو بـــرای صــدق و اخــلــاص
بــرو خــود را ز راه خــویـش بــرگــیــربــه هـر لـحــظــه درآ ایـمـان ز ســر گـیـر
بـه بـاطن نفس ما چـون هسـت کافرمـشــو راضــی بــه دیـن اســلـام ظـاهـر
ز نـو هـر لـحـظـه ایـمـان تــازه گـردانمسـلـمان شـو مسـلمان شـو مسـلمان
بــســا ایـمــان بــود کــز کــفــر زایــدنـه کـفــر اســت آن کـز او ایـمـان فــزایـد
ریـا و ســمــعــه و نــامــوس بــگــذاربـــیــفـــکــن خـــرقـــه و بـــربـــنــد زنــار
چــو پــیـر مـا شــو انـدر کـفــر فـردیاگــــر مـــردی بــــده دل را بــــه مـــردی
بــه تـرسـازاده ده دل را بــه یـک بــارمـــجـــرد شـــود ز هــر اقـــرار و انـــکـــار