مدح امیر کیکاوس

اصلاح شده در 2011/08/16 18:44 توسط Administrator — دسته‌بندی شده به عنوان: شعر کهن, مسعود سعد سلمان

در بــــرابــــر امــــیــــر کــــیــــکــــاوسخوب و رنگین نشسته چون طاوس
مــایــه عــشــرتـــســت و کــان طــربنـکـنـد جــز نـشـاط و عـیـش طـلـب
پــیـل زوری کـه چــون کـنـد کـشــتــیپـــیــل را زور او دهـــد پـــشـــتـــی
شــیـر زخــمـی کــه چــون بــرانـگــیـزدشــیــر بـــیــشــه ازو بـــپــرهــیــزد
بــا چــنــیــن قــوت و چــنــیــن مــردیهـســت بــا هـمـت و جــوانـمـردی
نیسـت خـالـی ز جـنـس جـنس عـلـومخــبــری دارد او ز شــعــر و نــجــوم
نیست عیبش چو آنکه بی سیم استهـمـه امـیـدش از پــدر بــیـم اسـت
چــون شــود تــنــگــدســت و درمــانــدروی صـــلـــح از پـــدر بـــگـــردانـــد
یـــلـــه گـــردد شــــهـــر و گـــیـــرد راهسـوی دهقـان کـشـد سـپـه نـاگـاه
گـــویــد از عـــجـــز بـــر ضـــیـــاع پـــدرانــدر آیــد بـــه گـــرد آن یــک ســـر
مـــنـــزل او بـــه نـــو نــهــالـــه کـــنـــدتــا مــگــر نــان از آن نــوالــه کــنــد
آنـــگـــه آیـــد بــــه دیـــه کــــل هـــریشـــایــد ار نــام خـــوک او نــبـــری
گــر هـمــه یـک دو مــن کــرنــج دهـنـدوآنــقــدر نــیـز هــم بــرنــج دهــنــد
از پــــس آنـــکــــه مــــرد بــــگــــرایـــدکــر و فــری عــظـــیــم بـــنــمــایــد
ایــن هــمـــه پـــر دلـــی بـــه کـــار آردتــیـغ بــر خــاک خــشــک بــگــذارد
آرد گــــیــــلــــانــــش از بــــراش بــــوددر هـمـه یک دو مـشـت مـاش بـود