توصیف پیل

اصلاح شده در 2011/08/16 07:17 توسط Administrator — دسته‌بندی شده به عنوان: شعر کهن, مسعود سعد سلمان

عــجــب از دیـو پــیـکــری کــاو رادولــــت آورد نــــام کــــرد ســـــروش
خـاره خو جـثـه ایست خاره بـدنخیره کش هیکلی است خیری پوش
قــالــبــی بــاد خــیــز خــاک آرامپـــیـــکـــری آب گـــرد آتـــش کـــوش
که تن و پشته پشت و غار دهنابــر تـک بــرق جـوش و رعـد خـروش
در دهانـش دو تـا سـتـون بـخـرطدر دماغش دو چـشمه قیر بـه جـوش
گــاه بــادش گــرفــتــه بــر گـردنگــاه گــردش کــشـــیــده در آغــوش
بـر فکنده جـلیل فـتـح بـه پـشـتبــر نــهـاده ســریـر مــلــک بــه دوش
راسـت گـویـی کـه بـاد رفـتـارشخـاسـتـسـت از دو بــاد بــیـزن گـوش
اژدهـای دهـانــش بــر دشــمــنزهـر مـانـنـد کـرده عـیـش چــو نـوش
جلف طبـعست و تـند خو گر چندهسـت مـی خـواره و سـمـاع نـیوش
نـه بــســاود ســریـن و گــردن اوهـیـچ جـانـبــاز و هـیـچ عـمـر فـروش
صـفـت او درسـت نـتــوان گـفـتکـز نـهـیـبــش هـمـی نـمـانـد هـوش