دیوان اشعار مسعود سعد

اصلاح شده در 2011/08/18 20:58 توسط Administrator — دسته‌بندی شده به عنوان: شعر کهن, مسعود سعد سلمان, کتابها

قصائد

در مدح محمد بن علی خاص از سرداران سلطان ابراهیم غزنوی
در ستایش محمود شاه
در ستایش ابورشد رشید
مدح صاحب اجل العمید منصور بن سعید بن احمد
در مدح منصور بن سعید
مدح سیف الدوله محمود بن ابراهیم
وصف بهار و مدح سلطان محمود
مدح سلطان مسعود بن ابراهیم
هم در مدح او
وصف شب و ستارگان آسمان و ستایش علی الخاص
وصف ابر و ثنای سیف الدوله محمود بن ابراهیم
مدح سلطان مسعود
هم در ثنای او
ستایش سلطان ظهیرالدوله ابراهیم
در مدح امیر ابونصر فارسی
در مدح سیف الدوله محمود
هم در مدح سیف الدوله محمود
در ستایش سلطان محمود
هم در مدح سلطان محمود
وصف بهار و ستایش سیف الدوله محمود
در شرح گرفتاری و مدح عبدالحمید احمد بن عبدالصمد
در مدح ابوالمؤید منصور بن سعید بن احمد
هم در مدح او
در ثنای سلطان مسعود
در مدح سلطان مسعود بن ابراهیم
هم در مدح او
در مدیح
حسب حال خویش گوید
در مدح ابونصر پارسی و شرح گرفتاری
مدیح عبدالحمید بن احمد
در ستایش سلطان محمود و اقتفای استاد لبیبی
در مدح ثقه الملک طاهربن علی
شکایت از اوضاع و مدح عمید حسن
در مدح ابوالرشد رشید بن محتاج
در مدح عمید حسن
در رثای سید حسن
در آغاز گرفتاری ساخته است
در ستایش مردانگی و جنگجویی
در مدح پادشاه
وداع محبوب و قصد سفر
در ستایش امیر منصور بن سعید
اندرز
حسب حال
در ستایش یمین الدوله بهرامشاه
در مدح ثقة الملک طاهربن علی
مدیح بهرامشاه
مدح ملک ارسلان بن مسعود و ذکر خیر بونصر پارسی
در صفت ابر و مدح یکی از بزرگان
در مدح علائالدواله مسعود شاه
هم در ثنای او
باز در ستایش او
هم در مدح سطان مسعود
باز هم ثنای او
ستایش سیف الدوله محمود
هم در مدح او
مدیح کمال الدوله سلطان شیرزاد
از وزیر بهروز بن احمد یاری خواهد
در ستایش یکی از صدور و شرح گرفتاری خویش
توسل به علی خاص در زمان گرفتاری
شکوه از حبس و زندان
گله از اختران آسمان و توصیف صبح
در مدح ثقة الملک طاهربن علی
هم در مدیح
در مدح منصور بن سعید
در ستایش امیر ابونصر فارسی
در ستایش فضایل خود گوید
در مدح ابوالفرج و گله از او
در اثبات صانع و بینش خویش
شکایت از روزگار
شکوه از کجروی زمانه
در مدح ثقة الملک طاهر و شرح گرفتاری خود
در مدح گوید
ستایش ملک ارسلان
مدح شهریار و سپاسگزاری از مراحم او
در تهنیت لوا و عهد خلیفه و مدیح ملک ارسلان
در ثنای بهرامشاه
هم در مدح او
وصف پائیز و مدح سیف الدوله محمود
مدح یکی از اکابر
چیستان و گریز به مدح خواجه ابوطاهر عمر
گفتگو از روشنان فلکی و سیاهکاری آنان
در شکایت از تیره روزی خویش گوید
دریغ بر جوانی
داستان تبه روزی و گرفتاری
در مدح سلطان ظهیرالدوله ابراهیم
در مدح علائالدوله سلطان مسعود
در مدح ارسلان بن مسعود
هم در ستایش او
باز در مدح او
در تهنیت تولد خسرو ملک فرزند ملک ارسلان
ستایش سیف الدوله محمود
در تسلیت یکی از اکابر
مدح سلطان مسعود
مدیح عمید ابوالفرج نصر ابن رستم
ستایش سلطان علاء الدوله مسعود
در مدح ابونصر فارسی
در مدح امیر ابوالفتح عارض
در مدح ابوالفرج نصربن رستم و توصیف نبرد آزمایی او
هم در مدح او
ستایش خامه
مدیح سلطان مسعود
مدح ثقة الملک طاهر بن علی
جواب قصیده محمد خطیبی و انکار بر آثار کواکب و شکایت از حبس خود و مدح ثقة الملک طاهر و سلطان مسعود
مدیح سلطان مسعود پس از شکار او
در شکرگزاری از آغاز پادشاهی سیف الدوله محمود
مدح سلطان مسعود و اظهار امیدواری در شصت سالگی
در مدح علاء الدوله مسعود
ستایش ثقة الملک
در تهنیت عید و مدح سلطان محمود
مدح ابونصر پارسی
شکایت
چیستان
مدیح محمود بن ابراهیم
باز در مدح او
مدح یکی از صدور
مدح یکی از بزرگان
مدح سیف الدوله محمود
هم در ثنای او
مدح سلطان سیف الدوله محمود
گل و می بهتر
ستایش دیگر از او
صفت اسب و مدح عارض لشکر عمادالدین منصور بن سعید
در صفت شیر و مدح آن وزیر
باز در ستایش او
مدیح دیگر از آن بزرگ
در مدح سیف الدوله محمود
در مدح عارض لشکر
مدح عمدة الملک رشیدالدین
باز در ثنای او
مدح جمال الملک رشید
مرثیه عمادالدوله ابوالقاسم و گریز به ستایش سلطان ابراهیم
مدح نجم الدین شیبانی
مدح سلطان مسعود
ستایش پادشاه و دعوی ترتیب کتابخانه سلطنتی
مدح علاء الدوله مسعود
هم در ثنای او
مدیح ملک ارسلان
هم در ستایش او
ستایش سیف الدوله محمود
صفت فیل و مدح آن پادشاه
باز در مدح او
هم در ستایش آن شهریار
مدحی دیگر از آن پادشاه
باز در ستایش او
هم در تمحید سلطان محمود
مدح امیر ابونصر پارسی
مدح علاء الدوله مسعود شاه
هم در ثنای او
ستایش ظهیرالدوله ابراهیم
وصف جلوه های طبیعت و گریز به مدح محمود
هم در ثنای آن پادشاه و تهنیت فتح اکره
در مدح ابونصر منصور
چیستان و گریز به مدح آن بزرگ
مدح عمید علی سالار
ستودن ترکان و ستایش سلطان مسعود
در ثنای ملک ارسلان
در صفت پیلان و مدح آن سلطان
مدح سیف الدوله محمود
هم در ستایش او
وصف بهار و مدح ثقة الملک طاهر بن علی
ستایشگری
وعظ و تنبیه
به ابوالفرج نصر بن رستم نوشته است
مدح بهرامشاه و التزام به نام آن پادشاه
مدح اختری و التزام به نام اختری و اختر
صفت اراده خویش و آرزوی سفر خراسان
در نصیحت و ستایش منصور بن سعید
ستایش سیف الدوله محمود
مدح عبدالحمید بن احمد
ثنای سلطان علاء الدوله مسعود
هم در مدح او
ستایش یکی از بزرگان
مدح علاء الدوله مسعودشاه
ستایش شاهزاده خسرو ملک
شکوه از روزگار و ناله از زندان
ستایش یکی از فرمانروایان
ناله از گرفتاری
شکایت از حاسدان
مدح سیف الدوله محمود و تهنیت فتح اگره
مدیح علاء الدوله سلطان مسعود
ستایش سیف الدوله محمود
مدح امیر ابوالفرج نصر بن رستم
ثقة الملک طاهربن علی را ستوده است
توصیف اسب و مدح سلطان مسعود
هم در ثنای آن شهریار
تهنیت جلوس ملک ارسلان
یکی از بزرگان را ستاید
ستایش رئیس ابوالفتح بی عدیل و شکایت از گرفتاری
تفاخر و شکوی
مدح یکی از خواجگان عصر
ابراز خلوص نسبت به یکی از اکابر
مدیح سیف الدوله محمود
مدح سلطان و اظهار شکران
به سلیمان اینانج بیک فرستاده است
شکوه از گرفتاری، ناله از بدهکاری
ایضا شکوه و ناله
تیمار خواری
مدح سیف الدوله محمود
ستایش قلم و گریز به مدح خواجه منصور بن سعید
نکوهش گمان و ستایش منصور بن سعید
گله از خلف وعده خواجه بوطاهر
مدح ابوالفرج نصر بن رستم
ستایشگری
مدیح علاء الدوله مسعود
هنرنمایی در مدیح سلطان مسعود
هم در ستایش او
مدح ملک ارسلان بن مسعود
شکایت از زندان و ستایش سلطان
مدح عمادالدوله ابوسعد بابو
ناله از تیره بختی خود و امتداد گرفتاری
داستان سیه روزی
هم در آن موضوع و توسل به خواجه بونصر
مدح خواجه ابوطاهر
در حسب حال خویش و مدح سیف الدوله محمود
ستایش پادشاه
تفاخر به دانش و گوهر خویش
هم در آن مقوله
مدیح ابوالفرج نصر بن رستم
هم در ستایش او
مکاتبه با دوستان و مدح سیف الدوله محمود
در مدح سلطان محمود
مدح علاء الدوله سلطان مسعود
ستایش سلطان ابراهیم
چیستان و مدح آن سلطان
مدح سیف الدوله محمود بن ابراهیم
مدیح سیف الدوله محمود
مدح ثقة الملک طاهر بن علی
مدح سلطان ابراهیم
مدح ارسلان بن مسعود
مدح سیف الدوله محمود
وصف بهار و مدح آن شهریار
هم در ستایش او
هم در مدح او و تفاخر به فضائل خویش
مدیح دیگر از آن پادشاه
مدیح محمد بهروز
ستایش ابونصر منصور
مدح محمد وزیر و شرح گرفتاری خویش
ثنای ابوالرشد رشید
مدیح ابونصر منصور
مدح عمادالدوله رشید خاص
ستایش علی خاص
ستایش استاد رشیدی
به دوستی خوشدل نام فرستاده
نکوهش بروج دوازده گانه
اندرز و تنبیه
ای برادر نکو نگر به وجود
وصف لیل و قلم
ناله از بند و زندان و مدح ثقة الملک طاهر
هم در مدح آن بزرگ
در مدح سلطان مسعود
ستایش شهریار
خطاب به شمشیر پادشاه
مدح سیف الدوله محمود
هم در مدح او
ستایش دیگر از آن پادشاه
هم در مدح او
مدیح دیگر از آن پادشاه
همورا ستوده است
باز در مدح آن شهریار
مدح ثقة الملک طاهربن علی
مدیح منصوربن سعید
ارسلان بن مسعود را ستاید
مدیح سیف الدوله محمود
درود بر خواجه احمد بن حسن
مدح شیرزاد
مدح سیف الدوله محمود
سلطان مسعود را ستاید
قصیده دیگر در مدح ملک ارسلان
مدح عمیدالملک ابوالقاسم
مدیح سیف الدوله محمود
هم در مدح او
ستایش سلطان مسعود
ثنای سیف الدوله محمود
در مدح
مدح منصور بن سعید
مرثیت یکی از دوستان
ستایشگری
مدح یکی از شهان
مدح ابوسعد بابو و شرح حال خویش
مدحتگری
مدح محمد خاص
گفتگو با خویشتن
ستایش ثقة الملک طاهر بن علی
مدح ملک ارسلان بن مسعود
تهنیت فتح هندوستان
مدح سیف الدوله محمود
از زندان بالاهور که مولد اوست سخن گوید
مدیح سلطان ابراهیم بن مسعود
هم در مدح او و شکوه از تیره بختی
مدیح دیگر از آن پادشاه و شمه ای از روزگار سیاه خویش
مدح دیگر از آن پادشاه
ناله از حصار نای
مدح ملک شیرزاد
در جواب قصیده یکی از شعرا
مدح علاء الدوله سلطان مسعود
مدح ثقة الملک طاهر
مدیح سلطان مسعود
مدیح منصور بن سعید
شکوه از گرفتاری و مدح یکی از بزرگان
ناله از حصار نای و مدح محمد خاص
مدح علی خاص
مدح یکی از آل شیبان
مدح سپهسالار محمد
مدح ابوالفرج نصربن رستم
عرض بیچارگی و شرح حبس و گرفتاری
در مدح سلطان مسعود
هم در ثنای او
مدح دیگر از آن پادشاه
توسل به یکی از بزرگان پس از سیزده سال حبس
مدح منصور بن سعید
مدح ملک ارسلان
مدح علاء الدوله مسعود
شکوه از پیری
قصیده

ترکیبات و ترجیعات

در مدح خواجه رشیدالدین
هم در مدح او
در مدح ملک ارسلان
مرثیه برای رشیدالدین
در ستایش بهرامشاه

مسمطات

مدیح ابوالفرج نصر بن رستم
وصف بهار و مدح منصور بن سعید
مدح ملک ارسلان
مدیح سیف الدوله محمود

مستزاد

مدح سلطان مسعود

مثنوی ها

توصیف بر شکال
ثنای عضدالدوله شیرزاد
توصیف اسب
ستایش سلطان مسعود
مدح خواجه ابونصر
مدح امیر بهمن
مدح ابوالفضایل
مدح امیر ماهو
مدح امیر کیکاوس
مدح شاهینی
مدح ابوالقاسم دبیر
مدح حسین طبیب
در حق خویش گوید
صفت محمد نایی
صفت عثمان خواننده
صفت علی نایی
صفت اسفندیار چنگی
صفت کودک جعبه زن
صفت زرور بربطی
صفت پری بانی
صفت بانوی قوال
صفت ماهوک رقاص
طیبت

مقطعات

ناله از قلعه نای
شاعران بینوا
اندرز
هجا
به خواجه ناصر
شکایت
مدح ابوسعید
شکوه
به خواجه ابوالقاسم فرستاده
ستایشگری
ناله از روزگار
تأسف بر سپید شدن موی
مدیح
نصیحت
وصف خروس
پیری و جوانی
حسب الحال
عرض بیچارگی و آرزوی گرمابه
به عمر کاک فرستاده
مدح ثقة الملک طاهر
مدح ابورشد رشید
موعظه
مرثیت
ستایش
ناله از حصار مرنج
پیشگوئی منجم
در پنجاه و هفت سالگی
مدیح
ثنا
افراط و تفریط روزگار
چیستان
دیده نرگس
سمنزار
مدح صاحب دیوان مولتان
موعظت
ناله از گرفتاری
حسب حال
در مدح مظفر بن بوسعید
بدرود
موعظه
مدیح
مرثیت
اسیر خوبان
مطایبه
هجا
دروغ
مرثیه
حسب الحال
ستایش
صفت گل رعنا
وصف گرز پادشاه
سپیدی موی
مدح سلطان مسعود
ستایش پادشاه
مدیح مسعود
تهنیت جشن مهرگان
حسب حال
خیر باد شغل و سفر
مدح سید محمد ناصر
شکوه از دوری مظفر
به ابوالفرج نوشته
مدح خواجه بوسعد
ایام شادخواری
مدح
خنده جام و گریه شمشیر
ثناگری
اندرز
ستایش
ستایش و تشجیع خویش
حسب الحال
مرثیه عطای یعقوب
بر فوت محمد علوی
توصیف پیل
نبشتن ز گفتن مهمتر شناس
یک زمان در بهشت
تلون چرخ
مرثیت
مدح
تقاضای تیول
برتری قلم به تیغ
در ده روشن رحیق
پیری
خشک و خالی
با این همه شهرت
چشم و بینی ببست عزرائیل
بوالفضایل
دست بدان قبضه خنجر زدیم
از بخت همیشه سرنگونم
نداند حقیقت که من کیستم
ز بیم بلا آنچه دانم نگویم
ای جوانی تو را کجا جویم
شکوه از موی
حقگزاری از خواجه مظفر
هزل
از زبان ملک ارسلان گوید
مدح و شکران
ستایش
ثناگستری
ستایشگری
مدح
ای بخت بد
به خواجه ابراهیم
مرثیت امیر یعقوب
مطایبه
مدیح
ثناگری
مطایبه
ای خوشا در بوستان با دوستان
بخل کوه
پند
وصف ناچخ شاه
مدح سید رئیس ابن حسن
به ابوالفرج رونی نویسد
چون بدیدم به دیده تحقیق
ستایش
بهار نو
ثناخوانی در کوهسار
ضرورت
تبارک الله ازین بخت و زندگانی من
درخواست حضور یکی از دوستان
اثر بخت و طالع
مدح سیف الدوله محمود
در زندان
وصف کتاب
به غرابی شاعر فرستاده
مدح عبدالحمید بن احمد
توسل
مدح خواجه ابوالقاسم
مدیح خواجه ابوالفتح
فرامش گشت رسم شادمانی
مرثیت یکی از سخنوران
آفت مردمی پشیمانی است
ای خروس
خطاب به روزن زندان
سخن بی تکلف
شکر مر او را که نه ای زشت روی
وصف طبیعت
گوشت قربان
در مدح سیف الدوله محمود
شکران
ای شعر محمد خطیبی
مجازات باد خزان
شکوه از سعایت ابوالفرج
قطعه

غزلیات

شماره ١: ای ترک لاله رخ بده آن لاله گون شراب
شماره ٢: گفتم که چند صبر کنم ای نگار گفت
شماره ٣: ای نگارین چون تو از خوبان کجاست
شماره ٤: دیده گر در فراق خون بارد
شماره ٥: بدان دو عارض چون شیر و آن دو زلف چو قیر
شماره ٦: در دل چو خیره خیره کند عشق خار خار
شماره ٧: مرا روی تو ای نازنین نگار
شماره ٨: طعنه زنی که یار کنم دیگر
شماره ٩: ای گشته دل من به هوای تو گرفتار
شماره ١٠: ای سلسله مشک فکنده به قمر بر
شماره ١١: آمد آهسته با کرشمه و ناز
شماره ١٢: ای می لعل راحت جان باش
شماره ١٣: در بزم پادشا نگر این کاروبار گل
شماره ١٤: بدم دوش با آن نیازی به هم
از زبان پادشاه
شماره ١٦: به چشم دل همی بینم غم و تیمار جان ای جان
شماره ١٧: بدرود همی کرد مرا آن صنم من
شماره ١٨: غم بگذرد از من چو به من برگذری تو
شماره ١٩: ای ترک ماهروی ندانم کجا شدی
شماره ٢٠: چو مه روی نیکو برآراستی
شماره ٢١: تابنده ماه باز برآراستی
شماره ٢٢: ای آنکه به رخساره ارغوانی

رباعیات

قسمت اول
قسمت دوم
قسمت سوم
قسمت چهارم